O nas

Štumpovka początkowo funkcjonowała jako zagroda, którą w 1930 roku odkupił pan Štumpe. W 1933 roku urodziła mu się córka Kristýna, a w 1938 roku córka Jana, które mieszkały tu do 1956 roku. Ich ojciec po nacjonalizacji pracował tu jako woźnica i zapewniał zaopatrzenie konno. W reżimie totalitarnym zagroda była prowadzona jako schronisko turystyczne z około 50 łóżkami w 6 pokojach.

W czerwcu 1990 roku z nieznanych przyczyn spłonęła, a Zarząd KRNAP nakazał zrównać pogorzelisko z ziemią. Po zagrodzie pozostała jedynie murowana stacja transformatorowa.

W 1991 roku nasz wujek, inż. Jiří Justicz, odkupił sąsiednie Dvoračky od panów Jindříška i Truhláře, którzy nabyli nieruchomość od Krkonošskich interhotelów. W 1992 roku pan Justicz odkupił od córek pana Štumpego działki z pogorzeliskiem po dawnym obiekcie.

Dvoračky to bardzo stare schronisko, założone w 1707 roku przez rodzinę Schierów jako górska posiadłość rolna do hodowli bydła na okolicznych rozległych łąkach.

Pierwotna nazwa brzmiała Rokytenské dvorské boudy. W marcu 1893 roku pierwotne schronisko spłonęło, a pogorzelisko kupił hrabia Harrach i przebudował je na chętnie odwiedzaną gospodę. W lutym 1902 roku odbyły się tutaj siódme mistrzostwa Czech w narciarstwie. W 1921 roku, w ramach reformy rolnej, przeszła w ręce państwa i została wynajęta czeskiej rodzinie Puhonných, która później ją kupiła.

Od 1923 roku w Karkonoszach zaczęto używać tzw. niemych znaków, wśród których nie zabrakło znaku dla Dvoraček. Księga pamiątkowa dokumentuje znamienitych gości, na przykład prezydenta dr. Edvarda Beneša z małżonką Haną, którzy kochali Karkonosze i spędzali wakacje w Dvoračkach przed wojną, a także w 1945 roku.

Nasza rodzina prowadzi działalność w Dvoračkách od 24.4.1993.

Najpierw ratowaliśmy poprzez kompleksowe remonty całkowicie zdewastowaną chatę Dvoračky po reżimie totalitarnym, aby przynajmniej częściowo spełniała przepisy i normy higieniczne. W 2000 roku odkupiliśmy od naszego wujka chatę Dvoračky wraz z działką po spalonej posiadłości.

W obliczu stale rosnącej presji nowych przepisów i norm higienicznych nie dało się utrzymać Dvoraček w eksploatacji przez 365 dni w roku, i tak zdecydowaliśmy się odbudować dawną posiadłość na działce pogorzeliska.

W maju 2002 roku rozpoczęliśmy budowę nowego obiektu, który został oddany do użytku tymczasowego dnia 18. 12. 2008, a dnia 26. 12. 2008 został otwarty dla publiczności.

Cały obiekt budowaliśmy własnymi siłami, w zależności od środków finansowych, przez 7 lat, aż do dzisiejszego kształtu.

Drewno pozyskaliśmy i pocięliśmy w naszym własnym tartaku, materiał przewoziliśmy własnym, dziś już historycznym transportem, stoły, krzesła, żyrandole i inne drewniane meble zostały wykonane tutaj, w naszej domowej stolarni.

Całą budowę zaprojektował i nadzorował inż. Jiří Dobeš z Jilemnic, który projektował na wzór dawnej Labskiej boudy widzianej od strony Labskiego dolu, która spłonęła 6. 11. 1965 z winy nieostrożnych rzemieślników.

Szanujemy i doceniamy ciężką i wymagającą pracę naszych poprzedników (pomijając reżim totalitarny) w tym górskim środowisku, którzy pracowali tu w trudnych warunkach i byli zdani wyłącznie na swoich bliskich, swoją pracowitość, umiejętności, wytrwałość i spryt.

Nowy obiekt – hotel nazwaliśmy na cześć byłego właściciela, pana Štumpy – Horský hotel Štumpovka.

Mamy nadzieję, że nasze wnuki, na razie Tonička, Bertík i Olívie, będą naszymi dobrymi następcami.